Η ώρα του Μεγάλου Ονειροπόλου!

Και τώρα η πιο σωστή στιγμή σημαίνει! Η ώρα του Μεγάλου Ονειροπόλου! Παράξενα πουλιά σκίζουν τα Όνειρά μου! Ακούω το βαθύ μου χτυποκάρδι! Μέσα στις φλέβες μου κτυπάει ο παλμός της Γης. Κυλάει ο Βαθύς καημός του Έρωτα της Ζωής!

Ξυπνούν λησμονημένοι Πόθοι στην καρδιά μου! Δίψασα γι ανέμους και τα μαστιγώματα της βροχής, για τη γλυκόπικρή τους γεύση τη γνώριμή μου από καιρούς.

Δε με χωρούν τα φαινόμενα, δεν δέχομαι τα σύνορα.! Φεύγω… με μια ματιά… ματιά πλατειά για εκεί που ο κόσμος γίνεται από την αρχή στα μέτρα της Καρδιάς

..

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013


 

  Σήμερα....



Το  κάθε τι Όμορφο , επιβάλλεται ΣΗΜΕΡΑ να το ζούμε όμορφα ! Να ανακαλύπτουμε τις χαρές του.... ακόμα και να τις επινοούμε άμα δεν τις βρίσκουμε....στα όποια μικρά και μεγάλα της καθημερινότητας μας... γιατί το πολύτιμο παρόν μας είναι το μόνο σίγουρο που έχουμε ! Ας μη περιμένουμε τα συνταρακτικά νέα για αλλαγές.... βελτιώσεις ...για ένα καλύτερο μέλλον με περισσότερη χαρά .... που μπορεί και να μη μας έχει στα σχέδιά του μέσα! Σήμερα, μπορούμε ;



                                        ...κοιτάζω τη βροχή




 Λατρεύω τη βροχή! Άλλοτε πιο ήπια… άλλοτε σαν καταιγίδα μαστίζει ψυχές και σώματα! Ρούχα βρεγμένα, παπούτσια μουσκεμένα, το βήμα γίνεται ταχύ ….ανάγκη γι απομάκρυνση και αποφυγή! Ανάγκη για ομπρέλα… αμφισβητούμενη, μισή για το σώμα. προστασία! Εγώ δεν θέλω! Για μένα όχι!! Με χέρια ανοιχτά.. κοιτάζω ψηλά... ποθώ τον ερχομό της …ζητώ τον καθαρμό της! Της ανοίγω τα φυλλοκάρδια μου! Το πέρασμά της βίαιο! Σαν χείμαρρος παρασέρνει, …αγωνίες ,καημούς, βάσανα, ανεκπλήρωτους πόθους και αναστεναγμούς! ! Στο «ξέπλυμα» ο καθαρμός! Μοναχά η ανάμνησή τους μένει!! Σαν γνώσεις- διαμαντάκια που λαμπυρίζουν στο φως της αναγεννημένης σκέψης. Η γνώση της εμπειρίας … σαν ομπρέλα προστασίας …να μην γλιστρήσουμε ξανά στα ίδια λάθη! Βγαίνει ουράνιο τόξο στη ψυχή μας ! Όπως στον Ουρανό μετά την καταιγίδα! ! Το γκρίζο διαδέχεται το γαλάζιο ! Τη καταιγίδα η γαλήνη! Όλα αλλάζουν γύρω μας. Γιατί όχι και εμείς! Η Φύση με τα σημάδια της .... δείχνει τις στράτες της ζωής !

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Επαναπροσδιορισμός....


       Κρύο! Βροχή! Η μέρα γκρίζα...οι διαβάτες λιγόστεψαν στους δρόμους...μαζί και οι καλησπέρες....άδεια του πάρκου τα παγκάκια ! Χειμώνιασε ψυχή μου! 

  

Κοιτάζω απέναντι τα δένδρα…. γυμνά από φύλλα  τα κλαδιά , κάποια αντιστέκονται παραμένουν πράσινα , γεμάτα ζωή καλά στεριωμένα στα μπράτσα των δένδρων, όταν κάποια άλλα έχουν αδειάσει εντελώς!! Σαν τη ψυχή του ανθρώπου,σκέπτομαι  , όταν σε στιγμές , πονεμένες στιγμές  θα έλεγα περισυλλογής  και απολογισμού, σε στιγμές    ανανέωσης  «όρκων» ζωής  … επαναπροσδιορίζει σχέσεις , σκέψεις , αξίες ! Είναι οι .στιγμές «αδειάσματος»  φύλλων-φίλων προσδοκώντας τη καρποφορία μιας "άνοιξης"  αναγεννημένων σκέψεων ,σχέσεων , συναναστροφών και αισθημάτων ...μέχρι το επόμενο, "ξεγύμνωμα" –αναθεώρησης και επαναπροσδιορισμού!!  Κάπως έτσι μεγαλώνοντας ...οι εμπειρίες συμπληρώνουν τη γνώση της ζωής, κρατάμε μέσα μας ότι είναι «υγεία»  απορρίπτουμε ότι «νοσεί» … και πάει λέγοντας…όχι χωρίς δάκρυα…έρχεται η εξέλιξη...και έτσι κάνουμε «βίο,» με επιλογές συνειδητές,  τη ζωή που μας χαρίστηκε!




  .....Σύννεφα! 
  Τα λατρεύω! Πανέμορφα , αρχοντικά , μεγαλοπρεπή σε σχήματα και σχηματισμούς! Κυρίαρχοι των ουρανών! Κινούνται συνέχεια , αιωρούνται , περνάν οι άνεμοι και το φως ανάμεσά τους , λάμπουν ή σκοτεινιάζουν, αλλάζουν θέσεις , σχήματα και σώματα! Σύννεφα επώνυμα ανάλογα τη θέση τους στον αιθέρα! Οι  Σωρείτες , σαν σωρός, σύννεφα πυκνά  σε σχήμα καθαρό! Σαν λόφοι , σαν θόλοι  σαν τούφες  από βαμβάκι. Κατάλευκοι , πανέμορφοι , αντανακλούν το φως του ήλιου  και ζουν μες την λαμπρότητα τους! Απλώνονται ήρεμοι  στο απέραντο γαλάζιο… εκεί και ο θρόνος της Πλατυτέρας των Ουρανών! Γνωστοί σε μας σαν « σύννεφα του καλού καιρού» που δεν σκιάζονται όμως  να στείλουν  ενίοτε στη γη βροχές και καταιγίδες , όταν αλλάζουν  «διάθεση» και γίνονται  σωρειτομελανίες! 



Στα πολύ ψηλά του Ουρανού οι Θύσανοι, Θυσανοσωρείτες και Θυσανοστρώματα ! Λεπτοί παγοκρύσταλλοι το σώμα τους , αγγελιοφόροι της αλλαγής του καιρού! Στα μεσαία του Ουρανού τα στρώματα οι Υψισωρείτες ,σύννεφα σφαιρικά ,υπόλευκα- γκρίζα  κατά σειρές και ομάδες,ογκώδη και  επιβλητικά ! Παρέα τους  τα  Υψιστρώματα σε χρώμα γκρίζο ανοικτό προς το γαλάζιο, πυκνά και πολλά  κατά σειρές και ομάδες! Σταγονίδια νερού το σώμα τους. Στα κατώτερα του ουρανού  , ομοιόμορφα απλωμένα σε μήκος ,  τα «Στρώματα»- σύννεφα γκρίζα , θαμπά που βάφουν  τον ουρανό με χρώμα μολυβί, ευθύς με την κατάληψή του! Αν  το χρώμα τους το πιο γκρίζο και σκοτεινό ούτε το φως του ήλιου να το διαπερνά, τότε πρόκειται για  τα Μελανοστρώματα , τα πιο πυκνά του Ουρανού , που απλώνονται παντού!




Τα σύννεφα ποτέ δεν ρουτινιάζουν !Αλλάζουν ζωές και συναισθήματα.  Γίνονται ψιλοβρόχι, βροχές , καταιγίδες , χιόνι χαλάζι, νερά ποταμίσια,  λίμνες , νερά που πέφτουν στις θάλασσες! Είναι τότε που ζουν την υδάτινη Ζωή τους! Δεν μένουν εκεί!  Το ταξίδι συνεχίζεται…Η θερμοκρασία και οι αέρηδες επεμβαίνουν και αλλάζουν τη ζωή τους. Εξατμίζονται, γίνονται  ατμοί,  ,  υδροσταγονίδια …λεπτότατοι παγοκρύσταλοι...ζουν τη συμπύκνωση των υδρατμών της ατμόσφαιρας σαν όμίχλη στα χαμηλά σαν σύννεφα στα  ψηλά!!  Άλλοτε  πάλι ήρεμα , λευκά απλωμένα  στο γαλάζιο του ουρανού , άλλοτε σκοτεινά και μαζεμένα να θυμώνουν , να συγκρούονται, να  αστράφτουν και να βροντούν! Μη βρεθείς στο διάβα τους, «κάηκες»!!
Και πάλι το ταξίδι συνεχίζεται  σε Γή και Ουρανό…..





Μεταλλάσσονται, ανακυκλώνεται το «σώμα» τους αλλάζουνε «ζωές» σαν σε «μετεμψύχωση»! Μήπως κάπως έτσι και η δική μας η ζωή;


Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

ταξιδεύοντας στο λιόγερμα...

                ....ο ήλιος γέρνει , το μπλε της νύχτας κατεβαίνει σιγά σιγά και παίρνει τη θέση του! 

 

..... στα κατάρτια δεμένα τα Όνειρα, για ταξείδια θαλασσινά ! 


....ανάγκη ψυχής,ακολουθώ τον ήλιο στη δύση του!



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...